|
Dinsdagochtend, 4 januari, half acht, ik lig in bed en geniet, al heel de nacht trouwens, maar ook deze ochtend , slechts seconden nog, tot het gebeurt, tot de wekkerradio afloopt, en lap, daar gaat hij al, ik word gewekt, ik hoor een stem, misschien Frank Deboosere, je ne sais plus, hij praat over de zonsverduistering, hier, tijdens het weerbericht, en het is bewolkt, in heel het land, ik hoor het hem zeggen, die stem, en het is niet leuk, maar ik ben nog moe, ik klop op de wekkerradio, ik zucht.
Kwart voor negen, ik bevind mij in een sterrenwacht, in een winkeltje, de eclipsbrilletjes worden als zoete broodjes verkocht, mijn vriendin snuistert in enkele boeken, ik slenter wat rond, doelloos, genietend van de sfeer, het is zonnig, ik wandel naar buiten, ga naar de sterrenkijker, kijk erdoor, jawel, ik wil de zon zien, maar ik zie de zon niet, ik zie de maan, ik zie details die ik niet herken, maanstenen, ze lijken op Marsstenen, zoals in Kuifje, en ik zie stokken, houten stokken, vier om precies te zijn, ze steken in het basalt, met een touw eraan, en aan dat touw hangt een mummie, ik lach er niet mee, echt, een mummie, daar op de maan, en ik zie een hutje, gemaakt van stokken, op diezelfde maan, door mijn sterrenkijker, nu, tijdens de zonsverduistering, dánkzij die zonsverduistering, en weer ga ik naar binnen, ik vind mijn vriendin niet, ik word aangeklampt, een oudere dame, ze heeft chocolade, ik moet proeven, er zit rabarbervulling in, lekker, het is een nieuw recept, ik eet alles op, de vrouw wandelt weg, ik ga weer naar buiten, naar de sterrenkijker, de maan is voller nu, in twee gespleten, ik lach.
Kwart na negen, ik lig in het donker, in mijn bed, in de slaapkamer, mijn vriendin is weg, ze is naar haar werk, en ik had een droom, een rare droom, over een zonsverduistering, die nu te zien is, maintenant, terwijl ik hier lig, de rolluiken zijn dicht, het licht is uit, en is het bewolkt, vermoed ik toch, niets te zien, rien du tout, of zou hij schijnen, zou ik opstaan, kijken, gewoon even doen, toch?
En ik zou kunnen opstaan, maar ik ben zo moe… En misschien herken je dat wel, je wil gewoon slapen… En ik ben geen ochtendmens, ben het nooit geweest… En ik kan uitslapen, een dagje vrij… En het is bewolkt, ze zeggen het op de radio… En waarom twijfelen, kijk naar de vorige maanden...
Zeventien na negen, ik sla het dekbed weg, rol uit bed, schiet de sloefen aan, sleffer weg, het donker in, op de tast, naakt, buiten die sloefen dan, ik open de deur, het nog steeds donker, iets minder wel, maar donker, hier in de gang, waar het koud is, en de piemel schrikt, ik loop verder, naar de dressing, terug donker, niet gewoon donker, pikdonker, de rolluik is dicht, ik trek aan het lint, de rolluik schokt, ik sta voor het raam, naakt, waarom niet, kijk naar de straat, kijk naar de lucht, zie wolken, dikke wolken, gegroepeerde wolken, confituurwolken, en daar, de horizon, ginder, daar, oranje gloed, maar geen zon, zon weg, achter de wolken, onbereikbaar, weg!, ik draai me om, gang in, naar de slaapkamer, sloefen uit, bed in, zonsverduistering, hier, Belgique, flandrien, kijk, ophef, zie, kom, waar, daar, noegabollen, eclips, hier?, ja, mijn gat.
Vorig verslag / volgend verslag |
|
|