Ik besef dat ik Demelza niet hier kan houden, en ik schaam me een beetje omdat ik haar ongevraagd naar hier gehaald heb. Ik zie het in haar ogen, ze wil terug, terug naar de plek waar ze vandaan komt. Ik sta recht, en een fractie van een seconde aarzel ik, maar ik doe het toch, ik geef haar een zoen op haar wang. Ze geeft me een zoen terug, en we kijken elkaar nog even diep in de ogen. Ze merkt de dankbaarheid op die uit mijn ogen straalt, en haar ogen beginnen te glinsteren. Ze is blij, blij dat ze me heeft kunnen helpen. We beginnen beiden te glimlachen, en het volgende moment wordt haar lichaam steeds doorzichtiger. De nevel verschijnt weer, de lucht begint te trillen, het huis lijkt weer te vervormen.
Het volgende ogenblik is ze verdwenen, alsof ze hier nooit geweest is. Een heldere ster valt me plots op aan de hemel, een ster die richting Nederland wijst. De ster licht even op, het doet me aan een knipoog denken. Ik grijp mijn verrekijker, maar het volgende ogenblik is de ster plots niet meer te zien. Misschien was het gewoon een iridium flame. Misschien. En voor het eerst fluister ik weer iets, bijna onhoorbaar, maar nog net te verstaan: “Tot op het forum, Demelza.”
Ik besluit alles op te ruimen, ik heb een goede waarneemavond gehad. En plots hoor ik het gefluister achter mij weer. Ik kijk naar de bomen, en ik zie de takken bewegen, heel even, maar ik ben er zeker van, ik zag ze echt bewegen. Ik stap naar de twee boompjes toe, en plots valt het me op dat er geen wind is, niets, het is volledig windstil. Bizar. En ik merk een raar takje op, een takje dat op de stam van het rechtse boompje hangt, een vergeten snoeiseltje zeg maar, een takje dat recht naar boven wijst.
En op het andere boompje merk ik ook iets raars, de schors van de stam is gescheurd, langs beide zijden, waardoor er een gleuf ontstaan is in de stam, een merkwaardige gleuf. Ik kijk naar boven, naar de takken boven mij, en ik merk dat de takken van beide boompjes in elkaar verstrengeld zijn, alsof ze elkaar willen omhelzen.
Ik voel me plots het derde wiel, ik voel me plots op een ongewenste plek. Alsof ik iets belangrijks verstoor. Ik schaam me een beetje, en ik begin alles zo vlug mogelijk op te ruimen. Ik hoor hier niet thuis, toch niet op dit moment. Ik leg me zo stil mogelijk in bed, ik voel de aanwezigheid van mijn vriendin. Ik hoor haar diepe ademhaling, ze slaapt, ze bevindt zich in een droomwereld die me vreemd is. Ik voel de warme gloed van haar lichaam. En mijn gedachten dwalen af naar het merkwaardige liefdesspel dat zich momenteel in mijn tuin manifesteert. Kriebels maken zich meester van mij, de lust ontwaakt. Maar de liefde is sterker. Ik laat haar, ze moet er morgen vroeg uit, ze verdient een goede nachtrust.
Ik leg me voorzichtig tegen haar aan, ze gloeit, ze is zo zacht, ze is zo mooi. En ik denk aan de mooie waarneemavond, ik denk aan de boompjes, en ik voel me inslapen, ik glijd weg naar een toestand waar dromen realiteit zijn. Een glimlach verschijnt op mijn lippen. En vlak voor ik in slaap val fluister ik nog iets. Zo zachtjes dat ik het zelf niet meer versta, maar ik twijfel er niet aan, het was duidelijk gefluister. Zonder twijfel, het was gefluister.
Terug naar begin verslag
Vorig verslag / volgend verslag
_____________________________________________________________
1 M47
2 Demelza is een van de moderators van het astroforum. Zij heeft tevens haar eigen website, waar onderandere per maand waarneemtips te vinden zijn.
